Celem pracy było określenie wartości technologicznej ziarna czterech odmian pszenicy ozimej (Arkadia, Arktis, Jantarka, Julius) oraz trzech odmian pszenicy jarej (Arabella, Bombona, Brawura) pochodzących z towarowej produkcji rolniczej ze zbiorów 2013 roku. W ziarnie oznaczono: gęstość w stanie zsypnym, szklistość, zawartość popiołu, zawartość białka, ilość glutenu, wskaźnik sedymentacyjny Zeleny’ego oraz liczbę opadania. Następnie wykonano przemiał ziarna w młynie laboratoryjnym MLU-202 firmy Bühler. W otrzymanych mąkach oznaczono zawartość popiołu oraz określono cechy reologiczne ciasta za pomocą farinografu i alweografu. Przeprowadzono również wypieki laboratoryjne metodą bezpośrednią oraz ocenę uzyskanego pieczywa. Ziarno badanych ozimych odmian pszenicy charakteryzowało się istotnie wyższą szklistością i niższą zawartością popiołu, wyższą zawartością białka, ilością glutenu, wyższą wartością wskaźnika sedymentacyjnego Zeleny’ego oraz korzystniejszym poziomem wartości parametrów farinograficznych w porównaniu do ziarna badanych odmian jarych. Najkorzystniej pod względem wartości technologicznej oceniono ziarno odmiany ozimej Arktis, które charakteryzowało się wysoką gęstością w stanie zsypnym, niską zawartością popiołu a także najwyższą zawartością białka, ilością glutenu oraz najwyższą wartością wskaźnika sedymentacyjnego Zeleny’ego, co przełożyło się na korzystne cechy reologiczne ciasta z mąki otrzymanej z ziarna tej odmiany pszenicy. Chleb z mąki z ziarna pszenicy odmiany Arktis charakteryzował się najwyższą objętością oraz miękiszem o bardzo dobrej, równomiernej porowatości.