W badaniach polowych oceniano wpływ nawożenia azotowego oraz preparatów mikrobiologicznych na kształtowanie się zawartości suchej masy, skrobi, białka ogółem i azotanów, skłonności do ciemnienia miąższu bulw surowych oraz wielkości strat przechowalniczych bulw ziemniaka jadalnego. Czynnikami doświadczenia były poziomy nawożenia azotem: 0, 60, 120 i 180 kg N·ha^–1 oraz preparaty: BactoFil B 10, Efektywne Mikroorganizmy EM oraz Użyźniacz Glebowy UGmax. Poziom nawożenia azotowego oraz aplikacja preparatów mikrobiologicznych miały istotny wpływ na kształtowanie się składu chemicznego i trwałość przechowalniczą bulw ziemniaka, nie stwierdzono natomiast wpływu tych czynników na intensywność ciemnienia miąższu bulw surowych. Wraz ze wzrostem poziomu nawożenia azotowego zmniejszała się zawartość suchej masy i skrobi, a zwiększała ilość białka ogółem i azotanów. Nawożenie azotowe powodowało ponadto istotne zwiększenie ubytków naturalnych bulw w czasie 6 miesięcznego okresu przechowywania. Wpływ preparatów mikrobiologicznych na kształtowanie się składu chemicznego bulw był odmienny niż nawożenia azotowego. Aplikacja preparatu BactoFil B 10 sprzyjała gromadzeniu suchej masy i skrobi w bulwach, zastosowanie preparatu Efektywne Mikroorganizmy EM przyczyniło się do zwiększenia zawartości skrobi i azotanów, natomiast po zastosowaniu preparatu Użyźniacz Glebowy UGmax stwierdzono istotnie mniejszą niż w obiekcie kontrolnym zawartość białka ogółem.