W latach 2009-2010 przeprowadzono doświadczenie wazonowe, którego celem było ustalenie granicy toksyczności niklu dla kupkówki pospolitej (Dactylis glomerata L.) i sposobów jego zmniejszenia, przez zastosowanie wapnowania, dodatku słomy i węgla brunatnego do gleby. Dodatek do gleby niklu, niezależnie od jego dawki, powodował zwiększenie jego zawartości w roślinie testowej oraz w glebie, zwłaszcza we frakcji F₁. Na obiektach z dodatkiem niklu do gleby jego zawartość w biomasie kupkówki pospolitej przekraczała zawartości graniczne. Wapnowanie gleby wpłynęło na zmniejszenie zawartości niklu w kupkówce pospolitej oraz w wydzielonych frakcjach z gleby – rozpuszczalnej F₁, redukowalnej F₂ i utlenialnej F₃. Wprowadzenie do gleby słomy żytniej i węgla brunatnego spowodowało zmniejszenie zawartości niklu w testowej trawie oraz jego ilości we frakcji biodostępnej F₁. Wapnowanie, jak też zastosowane do gleby słoma żytnia i węgiel brunatny ograniczyły fitoprzyswajalność niklu.