W pracy naukowej podjęto problem badawczy oceny właściwości chemicznych, w tym ilości i jakości materii organicznej, kompostu produkowanego na bazie frakcji organicznej odpadów komunalnych. Badaniami objęto sześć kompostów pochodzących z środkowo-wschodniej Polski. Wykonano następujące analizy: odczyn, zasolenie, zawartość węglanów, zawartość C, N, P, K, metali ciężkich, skład frakcyjny materii organicznej (frakcje: po dekalcytacji, bituminów, kwasów fulwowych, kwasów huminowych i poekstrakcyjna pozostałość) oraz właściwości kwasów huminowych (skład elementarny i właściwości spektrofotometryczne). Badane komposty charakteryzowały się podobieństwem natury chemicznej. Uznano je za ustabilizowane chemicznie i biologicznie. Charakteryzują się znacznym potencjałem wzbogacania gleb w próchnicę glebową i pierwiastki biogenne. Metale ciężkie zawarte w badanych kompostach nie stanowiły bariery przy nawozowym wykorzystaniu. Udział węgla substancji humusowych (wydzielonych 0,1 M NaOH) wynosił 23,3-31,2. Wśród substancji humusowych zdecydowanie przeważały bardziej stabilne kwasy huminowe, przy stosunku węgla kwasów huminowych do fulwowych od 2,07 do 3,03. Skład elementarny kwasów huminowych badanych kompostów był zbliżony do występujących w poziomach próchnicznych intensywnie użytkowanych gruntów ornych. Parametry spektrofotometryczne świadczyły o małym stopniu ich humifikacji.